Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
zaatakowały obiekty terrorystyczne?
Lot nr 103 linii Pan Am rozbił się w mieście Lockerbie.
Zatwierdził zamachy w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie?
Nie możemy kontynuować tej agresji wobec Kuwejtu.
Nie będziemy rozgraniczać?
USS Cole został zaatakowany w porcie Arden.
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Kolejna piosenka, którą zagramy, to stary i ceniony klasyk.
Dopóki coś go nie zatrzyma?
Miałam to przed oczami, a i tak mnie zaskoczyli.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi w biegu?
Musimy być i będziemy czujni.
Jesteś zarazem najmądrzejszą i najgłupszą osobą, jaką znam.
Nie ja popełniłam błąd. Jako jedyna to dostrzegłam.
Załatwmy ich.
Wszystkich.
Poprzednio w Homeland?
Wprowadzam cię w trwającą operację, Peter.
Moją i Carrie.
Czyli pogrążenie jej przed Senatem?
U tej funkcjonariuszki zdiagnozowano chorobę dwubiegunową.
Zamknięcie w szpitalu psychiatrycznym?
To jakaś jebana szopka!
Wszystko było udawane. To była część planu.
Ja pierdolę.
Dwa dni temu zastępca szefa irańskiego wywiadu połknął haczyk.
Wygląda na to, że jedzie tutaj.
-Dana zaginęła? -Zniknęła trzy dni temu.
Ukradła moje auto i wydostała swojego chłopaka z kliniki.
Jego rodzice umieścili go tam, żeby uniknął oskarżenia o zabójstwo.
Nie zniosę w swoim życiu kłamstw,
-a ty mnie okłamałeś! -Proszę, Dano.
Rozmawiałem wczoraj z prezydentem. Jest zaniepokojony.
Bada możliwość wprowadzenia pewnych zmian w wywiadzie.
Zrobię, co będzie trzeba,
ale nie złagodzę swojej opinii w zamian za twoje poparcie.
Chyba źle to zrozumiałeś, stary druhu.
To ja dostanę nominację na dyrektora.
Saul.
Nie spodziewałam się, że dziś wrócisz.
-To Alan Bernard. -Witam.
-Tak? -Chyba wrócili obserwatorzy.
Cisza.
-Widzisz Carrie? -Nie. Jestem za daleko.
-Podejdę bliżej. -Nie ruszaj się.
Quinn?
Jestem w środku. Zniknęła.
-Zgubiliśmy ją. -Ale wiemy, kto ją ma.
Wracamy do gry.
-Jest zdana na siebie, Saul. -Zawsze była zdana na siebie.
Zdejmij to.
Carrie Mathison.
Monitoring miejski uchwycił trzech mężczyzn
wyjeżdżających z Carrie ze stolicy Dodgem około 1:34 w nocy.
Fałszywe blachy. Auto zapewne kradzione.
Pokaż nagranie z drona.
To może chwilę potrwać.
-Najwyższy czas. -Przepraszam.
Taksiarz się zgubił.
Przyjeżdżasz pieprzoną taksówką do kryjówki CIA?
Żartowałem.
Przyleciałem z roboty w Georgii. Przyjechałem najszybciej, jak się dało.
Hej.
Czekam.
Próbuję przesłać nagranie z drona.
Sześć minut później auto skręciło w Aleję G.W.,
potem 14 minut jechało obwodnicą,
aż w końcu zmierzało na północ drogą 270 w stronę Germantown.
Zatrzymali się przy zajeździe dla ciężarówek.
Trzech mężczyzn wepchnęło Carrie do środka.
To tyle w kwestii drona.
Nagrania z zajazdu?
Tylko przy dystrybutorach, kasach i toaletach.
-Nic. -A co z autem?
Nie wrócili do niego. Po sześciu godzinach wciąż tam jest.
-Zgubiliśmy ją. -Tak.
Może spróbujemy ich zidentyfikować po odciskach w samochodzie?
Nie panikujmy i nie róbmy nic, co mogłoby zdemaskować Carrie.
Jasne.
Szukajcie dalej.
Kurwa.
Przede wszystkim przepraszam za środki ostrożności,
jakie musieliśmy podjąć, żeby tu panią przywieźć.
Rozumiem.
Jeśli mamy stworzyć naprawdę coś znaczący związek,
musimy wprowadzić najważniejszy element.
Zaufanie.
A teraz?
Gotowa?
Tak.
-Czy mamy marzec? -Tak.
-Jest pani mężatką? -Nie.
-Wie pani, kim jestem? -Majid Javadi.
Zastępca szefa irańskiego wywiadu.
Dzień dobry.
Nazywa się Alan Bernard.
Jeśli cię to ciekawi, nie został na noc.
Jakie to niefrancuskie z jego strony.
Poznaliśmy się w Bombaju.
Zbierał informacje do artykułu o korupcji w policji.
Nie musisz się tłumaczyć.
Mógłbyś na mnie spojrzeć?
Nie zrobiłam nic złego, Saul.
Gdy go poznałam?
my?
byliśmy w separacji.
To była twoja decyzja, nie moja.
Przybiegłam, gdy tylko świat ci się zawalił.
Zgadza się.
Ale coś zostawiłam.
Całe życie, które tam zaczęłam.
Czyli go kochasz.
Powiedz.
-Nie rób tego. -To proste pytanie. Tak czy nie?
-Kochasz go? -Dobrze się bawiliśmy.
Rozśmieszał mnie. Co ty na to?
Z nim jest lepiej.
Tylko tyle chciałem wiedzieć.
Saul?
Prezydent nominuje Andrew Lockharta
na dyrektora CIA.
Co?
Kiedy to się stało?
Nic się nie stało.
Nie sądzę, że w ogóle brano mnie pod uwagę.
-Bardzo mi przykro, Saul. -Niepotrzebnie.
Nic mi nie jest.
Na litość boską, Saul?
Skończ z tą obojętnością.
Rozzłość się na coś. Rozzłość się na mnie.
Nie mam do ciebie żadnych praw, Miro.
Masz.
Na pewno to wiesz.
Już nie.
-Nadal pracuje pani dla CIA? -Tak.
Jest pani analitykiem.
-Oficerem prowadzącym. -Szpiegiem.
Na przymusowym urlopie.
Czy ktoś jeszcze wie o naszym spotkaniu?
Nie.
Jesteś w stanie dostarczyć mi informacji dotyczących CIA?
Mówiłam panu Bennettowi, że mogę omówić
pewne kwestie w ściśle określonych granicach.
Tak czy nie? Proszę.
Zgodziłam się rozmawiać z panem i tylko z panem.
Nie znam ich. Stresują mnie.
Można im ufać.
Tak jak pan mnie.
Według tego urządzenia kłamiesz.
Jesteśmy zupełnie sami?
-Nikt nie podsłuchuje? -Nikt.
Spróbujemy raz jeszcze?
Nie.
Skończyliśmy.
Co pani robi?
Czas porozmawiać o Nassirze Hejazim.
Bramkarzu Iranu na MŚ w 1978.
Użył pan jego nazwiska, żeby zdefraudować ponad 45 mln dolarów
Armii Rewolucyjnej.
Jest pan wrogiem własnego państwa.
Brawo, panno Mathison.
Imponujące.
Kiedy pani i Saul uknuliście ten plan?
Zaatakował pan CIA 12 grudnia.
Pracowaliśmy bez przerwy do 13 grudnia.
Jeśli myśli pan o zabiciu mnie albo ucieczce, to proszę zapomnieć.
Mają przewagę. Nie wyjdzie pan stąd żywy.
Dlaczego jeszcze mnie nie aresztowano?
Saul najpierw chciałby z panem pomówić.
Użył pani, żeby mnie zwabić.
Saul Berenson?
Minęło tyle lat, a on nadal naraża życie innych.
Powie pan swoim ludziom, że mnie zwerbował.
-Potem zabiorę pana do Saula. -Teraz?
Może pan dokończyć papierosa.
Tak szybki wyjazd z panią wzbudzi podejrzenia.
Znajdzie pan jakiś sposób.
Znam swoim ludzi. Trenowałem ich.
Wydaje pan rozkazy, a oni słuchają.
Planowaliśmy test wykrywaczem kłamstw i w razie pozytywnego wyniku
jakieś proste zadanie.
Tak werbujemy wszystkie nabytki.
Nie da się przekonująco wyjaśnić nagłej zmiany tej procedury.
Co pan radzi?
Powiem im, że zleciłem ci zdobycie
przedmiotu z cennymi informacjami i dostarczenie mi go osobiście.
Cennymi informacjami? Jakimi konkretnie?
Takimi, które mogą prowadzić do sześciu zabójstw,
które twoja tajna służba zorganizowała na całym świecie
w odpowiedzi na zamach w Langley.
Mogę je zdobyć do popołudnia.
-Tak szybko? -Jestem tak dobra.
Po co zresztą robilibyście sobie ze mną tyle zachodu?
Za siedem godzin. O 15:00.
Gdzie?
Pierwszy zjazd z drogi nr 270.
Jest tam kawiarnia "U Raffiego”.
Nie da się przegapić.
Myślałem o dworcu w Falls Church.
Zmiana planu.
Droga 270, pierwszy zjazd, kawiarnia "U Raffiego”.
-Proszę tu zaczekać. -Byle szybko.
Saul powinien zalecić, by traktowała mnie pani
z większym szacunkiem.
Daj dane bankowe z Wenezueli.
Chodźmy.
Tędy.
Idziemy.
Gdzie pan Javadi?
Muszę porozmawiać z panem Javadi przed wyjazdem.
Wsiadaj do auta.
Gdzie je położyć?
Dane bankowe z Wenezueli.
To Javadi?
Razem z żonami we francuskiej restauracji w Teheranie.
Przyjaźniliście się?
Byliśmy młodymi agentami wywiadu u schyłku panowania Szacha.
To były skomplikowane czasy.
Kto to?
Sanjar Hootan, profesor nauk politycznych
na Uniwersytecie Teherańskim.
Pański agent?
Jeden z czterech, których zwerbowałem przed rewolucją.
A to Tal'at Basari, znakomita pianistka,
której kuzyn miał powiązania z Khomeinim.
Co teraz pana z nią łączy?
Całą czwórkę musiałem wyciągnąć z Iranu,
gdy rewolucja dobiegła końca.
Byli w niebezpieczeństwie. Javadi zaoferował pomoc.
Mówił, że SAVAK ma kryjówkę w pobliżu lotniska,
gdzie mogą zostać, aż zdobędę dokumenty.
-Kiedy to było -W maju 1979.
Kraj był pogrążony w rewolucyjnym kryzysie.
Zbiry Khomeiniego na ulicach próbowały umacniać władzę.
Co się stało?
Gdy zjawiłem się w kryjówce?
ich ciała były ułożone na dywanie.
Obiecałem im ochronę amerykańskiego rządu.
Zamiast tego dostali kulkę w tył głowy.
Javadi.
To był jego bilet do służb nowego reżimu.
Wróciłem do Waszyngtonu i złożyłem rezygnację.
Nie dość, że zginęli moi ludzie?
?to jeszcze patrzyłem, jak ktoś, kogo znam, zmienia się w zwierzę.
Na moich oczach.
Więc ta operacja to pana zemsta.
Nie.
Zemściłem się cztery miesiące później,
pomagając jego żonie i synowi uciec na Zachód.
To ona. Fariba.
Nie będzie łatwo, prawda?
Zwrócenie agenta wywiadu przeciw ojczyźnie?
To najdelikatniejsza i najbardziej niepewna robota.
Ale uda się, prawda?
Ma pan nad nim przewagę.
Szczerze mówiąc, nie wiem.
Zmiana stron wywołuje u niektórych wyjątkowy upór.
A on ogólnie jest uparty.
Wysiadaj.
Cześć, mamo.
Cześć.
-Co się dzieje? -Potrzebuję pomocy.
Z czym?
-Wszystko w porządku? -Tak.
Co to?
Wniosek o zmianę nazwiska?
Nie mogę już być Daną Brody.
Dana?
Umówiłam już spotkanie w sądzie.
-Na jakie chcesz zmienić? -Lazaro.
-Moje panieńskie? -To jakiś problem?
Kiedy masz to spotkanie?
Zaczyna się za godzinę.
Zawiozłabyś mnie?
Proszę, mamo.
-Gdzie jesteś? -U siebie.
Nie przyjechał ze mną od razu.
Stwierdził, że byłoby to zbyt ryzykowne,
więc ustaliłam spotkanie na później.
Miałaś go przywieźć od razu tutaj.
Wiem, jaki był plan, Saul, ale miał uzasadnione wątpliwości,
więc podjęłam szybką decyzję.
Dokąd cię zabrał?
Nie wiesz?
Zgubiliśmy cię. Braliśmy to pod uwagę.
Mów dalej.
Green Meadow Drive 2767, Stone Hearth Country Club,
północno-wschodni narożnik, przy dziewiątym dołku.
Wyślij tam drona.
Javadi może być już wszędzie.
Gwarantuję, że będzie tam, gdzie go zostawiłaś.
-Przez godzinę był bez obserwacji. -O czym nie mógł wiedzieć.
Jak zareagował, gdy go przyszpiliłaś?
Przez kilka sekund gapił się w dal.
Potem zaczął się trochę wić, próbując umocnić swoją pozycję.
Mówił też trochę o tobie.
Co konkretnie?
Że zważając na ryzykowną naturę tej operacji,
raczej zbytnio się nie zmieniłeś.
Jakie szczegóły spotkania ustaliłaś?
Pierwszy zjazd z drogi 270 o 15:00.
Mam przynieść akta, jak dorwaliśmy jego siatkę.
Dobra, coś sfabrykujemy.
Dron jest nad polem golfowym.
Widzisz coś?
Nie, nic się nie rusza. Nikogo nie ma przed domem.
Środka nie widać.
Gdy tylko zobaczysz Javadiego, wyślemy oddział.
Nie możemy go spłoszyć ani zaalarmować jego ludzi.
Odpada.
Skąd ta pewność, że wciąż tam jest?
Znam go.
Myśli teraz tylko o przetrwaniu.
Nie podejmie zbędnego ryzyka.
Nie sądzisz, że mógł się nieco zmienić?
Spotka się z tobą.
Póki co, powinnaś się przespać.
Quinn dostarczy ci akta, gdy będą gotowe,
i zapewni wsparcie w miejscu spotkania.
Obyś miał co do tego rację, Saul.
Mam. Odpocznij. Zasłużyłaś.
-Panie Adal. -Senatorze.
Dyrektor przeprasza za nieobecność.
Poprosił mnie, żebym go zastąpił.
Niech pan prowadzi.
-Gdzie dyrektor? -Niestety nie wiem.
Postanowił mnie o tym nie informować.
Ja za to bardzo się cieszę, że mam szansę spotkać się z panem.
Dziękuję, senatorze. Ja również.
-Mogę mówić otwarcie? -Naturalnie.
Agencja jest w rozsypce.
Tak?
Z tego, co widzę, została zrównana z ziemią,
czego powodem są złe decyzje i beznadziejne szefostwo.
Cała nadzieja w tym, że jest pan takim reformatorem,
na jakiego wskazują pańskie kartoteki w Senacie i komisji.
Zatem zgadza się pan, że zmiana jest konieczna,
choćby miała być bolesna.
W świetle ataku, najgorszego dotychczas ataku, owszem.
-Jak do tego doszło? -To już przeszłość.
Bardziej interesuje mnie, co będzie dalej.
Odzyskamy szacunek i strach,
który świat wcześniej czuł w związku z tą agencją.
Podobnie do pańskich dokonań
w Somalii, Libii, Ugandzie.
Jak mogę panu pomóc, senatorze?
Za 12 dni będę przesłuchany przez Senat.
Nie chcę niespodzianek w pierwszym dniu pracy jako dyrektor.
Żadnych trupów w szafie, niedokończonych spraw,
kolejnych Brodych i Carrie Mathison.
Boże, uchowaj.
Tak?
To ja. Jestem na tyłach.
Czekaj.
-Jesteś wcześnie. -Lepiej się zabezpieczać.
-Wyspałaś się? -Trochę.
Co nowego w sprawie Javadiego?
Dron uchwycił Buicka
kierującego się na pole golfowe godzinę po twoim telefonie.
Wiemy w ogóle, czy Javadi nadal tam jest?
-Nie. -Więc to auto gówno znaczy.
Przyniosłeś akta?
Potwierdzalny elektroniczny zapis wywiadowczy,
jak wytropiliśmy sześć celów.
Nie wspomina o źródłach czy innych takich,
ale przekona ważniaków w Teheranie, że Javadi zwerbował odpowiednią osobę.
-O ile się zjawi. -Saul jest przekonany, że przyjdzie.
-Wiem, o czym myślisz. -Nie wiesz.
Brody to najbardziej poszukiwany człowiek w USA.
Sprawdzasz, gdzie mógł być, bo to twoja praca.
Nowy telefon. Oddaj stary.
Chodźmy.
L-a-z-a-r-o
Lazaro.
-Imię zostaje? -Tak.
-Ile to potrwa? -Trzy do sześciu tygodni.
To będzie 41,14$.
Mam pieniądze.
-To wszystko? -Proszę jeszcze tu podpisać.
Starym czy nowym nazwiskiem?
Rodowym, w polu "Wnioskodawca”.
Dzięki.
Wygląda pani na miłą, młodą dziewczynę.
To zapewne zasługa mamy.
Nie wyobrażam sobie, przez co przechodzicie.
-Mogę się za was pomodlić? -Oczywiście.
Bardzo dziękujemy.
Niech was Bóg błogosławi.
Wracajmy do domu.
-Powodzenia. -Dzięki.
-Usiądź przy oknie. -Dobra.
Javadi już wyruszył?
Na razie cisza.
Nadal siedzi w domu i rozważa wszystkie opcje.
Ja bym tak robił.
Nieźle to rozgrywa.
Spóźniając się, daje coś do zrozumienia.
Czyli?
Może i masz mnie na muszce, ale nie będę twoją suką.
Widzę ruch. Coś się dzieje.
To on.
Wsiada do samochodu.
Jedzie na zachód, w stronę drogi 270.
Na razie idzie dobrze.
Lepiej odbiorę.
Bądź w gotowości, Carrie.
Połącz go.
-Saul. -Jak Lockhart?
Rozczarowany, że cię nie spotkał.
Wyobrażam sobie.
Ale myślę, że to było owocne spotkanie.
Coś konkretnego?
Próbował się rozeznać w sprawie przed wielkim dniem.
No jasne.
Martwi się o spokojne przejęcie władzy.
Tak powiedział?
Jednocześnie szanując twoją pracę.
Proszę pana!
Musi pan natychmiast przyjść.
Muszę kończyć.
Jechał na południe drogą 270,
ale zjechał dziewiątym zjazdem.
Gdzie Carrie?
-Pierwszy zjazd. -Może musi zatankować.
Raczej nie.
Carrie, słyszysz?
Musisz jechać obwodnicą na północ i go przechwycić.
Przyjęłam.
Skręca na wschód w Mulberry Road.
Jedzie przez dzielnicę mieszkaniową.
Wąskie uliczki, sporo drzew.
Sprawdź, czy mieszkają tam jacyś Irańczycy.
Profile rasowe według okolicy?
FBI nazywa to zarządzaniem włościami.
Sprawdzę ich bazy danych.
Ja to zrobię. Pilnuj Javadiego.
Ledwo się wlecze.
Czego on szuka?
Zatrzymał się. Longhill Road 1426.
Dom należy do Vincenta D. Carlyle'a.
Wynajmuje go agencji ACB Property Management.
Kto jest najemcą?
Dom wynajęto Susan Roberts,
biegłej księgowej w Brown & Getz w Annandale.
Roberts to nie jej nazwisko po mężu.
Umowę wynajmu podpisał jej były mąż?
Nasser Javadi.
Mają dwuletniego syna, Behrouza.
Gdzie jesteś, Carrie?
Minęliśmy ósmy zjazd, będziemy za pięć minut.
Wysiada.
Nie może wejść do tego domu.
Musicie go zatrzymać. Czy to jasne?
Zrozumiałam.
Na litość boską, Carrie. Pośpiesz się.
Dzień dobry.
Czym mogę służyć?
-Wiesz, kim jestem? -Byłym mężem Fariby.
Tak, jestem Majid. Ty to zapewne Susan.
To mój wnuk, Behrouz?
Mogę się przywitać?
-Zaczeka pan chwilę? -Oczywiście.
Susan, mam zabrać Behrouza do parku?
Witaj, Faribo.
Nie, nie!
Zdradziłeś nas!
Nie!
Przestań albo strzelę.
Pokaż ręce.
Mówcie.
Teraz mogę spotkać się z Saulem.
Jezu.
Niech mi ktoś powie, co się, do chuja, dzieje.
Strzelił synowej w głowę, a potem?
Są dwie ofiary i dużo krwi.
Kto jest drugą?
Czekaj.
Kim ona jest?
Powiedz Saulowi, że to moja była żona.
Fariba.
Wbił jej w szyję tulipana.
Zabił ją pierdoloną butelką.
Fariba? Co ona tam robiła?
Powinna być w Kalifornii, objęta programem ochrony świadków.
To jebana rzeź, Saul.
Zabierzcie go jak najszybciej razem z narzędziem zbrodni.
Ja pierdolę.
-Zrozumiałeś? -Tak.
Zaparkuj kilka przecznic dalej i przywieź go jego autem.
Nigdy was tam nie było. Stosuj się do procedury.
Poszukaj kamer i tak dalej.
Jest tu dziecko. Co z nim zrobić?
-Zostawcie je. -Nie możemy.
Nie możecie go zabrać. Nie było was tam.
Ja pier?
Już dobrze.
Chodź do mnie.
Nic ci nie będzie.
Musimy się zmywać.
Dana Lazaro.
-Fajnie brzmi. -Prawda?
Otworzę.
-Dzień dobry. -Dzień dobry.
Jestem przyjaciółką Dany.
-Angela. -Chcesz wejść?
Dana?
Jesteś głodna?
Przyjechałam tylko ją zabrać.
Dokąd jedziecie?
Na jakiś biwak?
Nie, mamo.
Wyprowadzam się do Angeli.
Nie ma mowy.
Bez urazy, ale nawet jej nie znam.
-Lepiej zaczekam w aucie. -Dobry pomysł.
Zaraz przyjdę.
Chciałaś się wymknąć?
Mówiłam ci, mamo, że nie mogę być dłużej Daną Brody.
Dlatego byłyśmy w sądzie i wypełniłyśmy wnioski.
Nie chodzi tylko o nazwisko.
Nie możesz tak nagle odejść.
-To nie nagle. -Może dla ciebie.
Najwyraźniej myślałaś o tym i zamiast powiedzieć mnie,
powiedziałaś jakiejś Angeli.
To moja przyjaciółka. Nie wyładowuj się na niej.
Nawet o tym nie porozmawiałyśmy.
Nie ma sensu, bo nie ma o czym gadać.
Mamo?
Nie mogę dłużej prowadzić takiego życia.
Po prostu nie mogę.
Przecież?
?prawie przez nie zginęłam.
Muszę odejść.
Boże.
Tak bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
Pójdę już.
Dobrze?
Zaczekaj. Chwila!
Dana, czekaj.
Jest na niej jeszcze 300$.
-Mamo, nie. -Proszę, weź.
Muszę to zrobić sama.
Nie musisz jej używać, ale weź.
Pa.
Ubiegli nas.
Ktoś musiał ich wezwać, zanim zdążyliśmy posprzątać.
Są już gliny z wydziału zabójstw.
Jedź dalej. Nie zatrzymuj się.
Ręce.
To dopiero początek.
W porządku?
Sama nie wiem.
Możemy?
Rozkuj go.
Wstań.
Saul.
Nie wyglądasz na człowieka,
który właśnie złapał największą zdobycz w karierze.
Przetłumaczone przez LingPerfect